wtorek, 31 marca 2015

W przeźroczu samotności...



gdy spoglądam w głąb siebie
widzę wyspę niezamieszkałą
nienazwaną
nienawykłą innych ludzi oglądać
dotykać
chwil cennych dla nich trwonić
nie wylewać po nich żali
i łez wymiętą chustką
w owal twarzy nie wcierać
gdy znikają za horyzontem
niewydarzeń.

***

na kolodionie: Żaneta

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz