poniedziałek, 16 czerwca 2014

ISLANDIO...


oto krajobrazy mojego wnętrza.
zionące pustką wiekuistą, skończoną samotnością.
codziennie rodzę się na skale, z wichrem i mgłą.
chmury pożerają mój horyzont.
do wieczora, który nie nadejdzie, pozostanie ze mnie szkielet myśli i tęsknot.
biel utonie w bieli.
czerń powije czerń.
mam w brzuchu wszystkie imiona.
bezimienne.
jestem islandią,
islandia jest mną.

wróciłam do domu. 








                 
      
                                                     CDN...

4 komentarze:

  1. Odpowiedzi
    1. To kraina z marzeń. Senna, mglista, wietrzna, lodowa, niewymownie piękna. Aż trudno uwierzyć, że istniejej naprawdę.

      Usuń
  2. O matko, jak pięknie... Tylko dlaczego tam jest tak zimno?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jest zimno, żeby mogło być pięknie!

      Usuń